Ze względu na duże wymagania roślin korzeniowych co do odczynu gleby, pobieranie znacznych ilości wapnia w czasie wegetacji oraz duże wymagania co do struktury gleby konieczne jest wapnowanie. Glebę trzeba wapnować przy pH poniżej 6,5 oraz wówczas, gdy wykazuje dużą zwięzłość i skłonność do zaskorupiania. Nawozy wapniowe najlepiej stosować pod przedplon; można również rozsiać je po zbiorze przedplonu, ale nigdy razem z obornikiem i nawozami fosforowymi. Przy wapnowaniu po zbiorze przedplonu nawozy wapniowe rozsiewa
się na ścierń i przykrywa podorywką, a obornik lub inne nawozy organiczne stosuje się później, tj. pod orkę-odwrotkę lub orkę przedzimową.
Dawki nawozów wapniowych (w t CaO na 1 ha) zależą od gleby, jej pH oraz od rodzaju nawozu i wynoszą:
pH gleba
' lżejsza średnia ciężka
do 5,0 2-3 2-4 3-5
5,1-6,0 1-2 1,5-3 2-4
6,1-7,0 nie 1-2 1,5-3
stosować Niższe z podanych dawek zaleca się przy wapnowaniu nawozem wapniowym tlenkowym (60% CaO), wyższe -przy stosowaniu nawozu wapniowego węglanowego zwyczajnego (45% CaO). Na glebach lżejszych zalecane jest wapnowanie wapnem magnezowym tlenkowym (65% CaO) stosowanym w takich
samych dawkach jak nawóz wapniowy tlenkowy. Nawóz ten zawiera magnez, który bardzo korzystnie wpływa na wzrost roślin, zwłaszcza buraków, a na glebach lżejszych dość często występuje braktego składnika. Wapno magnezowe tlenkowe należy stosować co drugą rotację wapnowania, a na glebach o wyższym pH (6,1-7,0) - co trzecią rotację.